Logo artykułu - zdjęcie przedstawiające dwa grzybyWymioty, nudności, biegunka, ból brzucha, duszności oraz podwyższona temperatura ciała - objawy zatrucia grzybami mogą być bardzo różne, w zależności od rodzaju i ilości toksyny, która dostała się do organizmu.

 

Pierwsza pomoc po zatruciu grzybami

Przy podejrzeniu zatrucia grzybami, kluczową sprawą jest sprowokowanie wymiotów, aby usunąć z żołądka resztki grzybów oraz uzyskać materiał do badania. Zidentyfikowanie toksyn, które spowodowały zatrucie zwiększają szansę na wdrożenie odpowiedniego leczenia. O podejrzeniu zatrucia należy powiadomić służby medyczne, np dzwoniąc na numer alarmowym 999 lub 112 lub przewożąc chorego do szpitala.

Leczenie

W przypadku stwierdzenia zatrucia grzybami chory poddawany jest płukaniu żołądka, pacjentowi podaje się także węgiel aktywny, należy pamiętać o uzupełnianiu płynów i elektrolitów.

Najczęstsze i najbardziej niebezpieczne zatrucia spowodowane są na skutek spożycia Muchomora sromotnikowego, który mylony jest z takimi grzybami jadalnymi jak: Czubajka kania, Gąska zielona. Hospitalizacja najcięższych zatruć może potrwać od kilku do kilkunastu tygodni.

Bezpieczne grzybobranie

 Przed każdym grzybobraniem ważne jest odpowiednie przygotowanie. W wędrówce po lesie przydatne okaże się:

  • odpowiednie ubranie - które zabezpieczy nas przed wilgocią oraz ukąszeniem owadów i żmij,
  • koszyk na grzyby najlepiej wiklinowy – aby zebrane grzyby nie uległy zaparzeniu,
  • nożyk do oczyszczania grzybów – zbierając grzyby delikatnie je wykręcamy z podłoża, a pozostałości ściółki czyścimy za pomocą noża,
  • środek odstraszający owady – stanowi dodatkową ochronę przed komarami i kleszczami.

Ważne!

Zbierać należy tylko te grzyby, co do których mamy całkowitą pewność. Jeżeli mamy wątpliwości, wystarczy przynieś grzyby do najbliższej siedziby stacji sanitarno-epidemiologicznej, w której dyżury pełnią grzyboznawcy lub klasyfikatorzy grzybów, którzy bezpłatnie ocenią czy grzyby są jadalne, niejadalne czy też trujące.

 

Do pobrania: